Federatie Tongeren Noord

Parochies Berg - Henis - Neerrepen - Overrepen - Riksingen - 's Herenelderen

Neerrepen - St.-Ludgerus

De geschiedenis van het dorp

Evenals Mulken bezat ook Neerrepen zijn ridderburcht. Dit allodium of eigengoed, grond waarop geen enkele verplichting rustte, was in 1067 in het bezit van een zekere Lambertus van Reepen. Onder bisschop Hendrik van Leyen schonk de edelman Cono, ook eigenaar van de allodia Diepenbeek en Zussen, zijn eigengoed te Neerrepen in 1154 aan de 31ste bisschop van Luik. Dit domein, dat in de 18de eeuw bijna de helft van de gemeente besloeg, werd bijna altijd in pand gegeven. Zo was het in de 14de eeuw in handen van de familie Reepen, daarna van Smael de Broesberg (1473), van den Bosch van Repen (1487), d’Orjo (1668) en de Rosen (1692). Het omvatte een kasteel (1592) met hoeve (1756), een “paenhuis” of brouwerij, vijvers, landerijen, bossen en cijnsrechten. De rest van de goederen werden beheerd door de bisschop die ze verpachtte. Bijna zeker bezat Cono van Reepen rechten in zijn allodium, maar vermoedelijk hebben de prins-bisschoppen deze rechten niet meer toegekend aan de nieuwe leenmannen en maakten zij reeds zeer vroeg van de inwoners buitenburgers van Tongeren. Op het grondgebied van Neerrepen, in de buurt van Mulken, ligt ook Rooi, dat een leengoed was van de Luikse kerk.

De geschiedenis van de parochie

Tot in de 16de eeuw had de parochie Sint-Michaël als patroon en daarna Sint-Ludgerus. De aanstelling van de pastoor en grootste deel van de tienden (soort pacht) waren in handen van het Onze-Lieve-Vrouwekapittel van Tongeren. Tot aan de Franse Revolutie bezat Neerrepen geen eigen doopvont, want het recht om het doopsel toe te dienen was voorbehouden aan de plebaan of hoofdpastoor van Tongeren. Neerrepen was een “kwartkapel”, want zij moest slechts één vierde van de kerkelijke belastingen betalen. Na het Concordaat van 1802 werd Neerrepen een zelfstandige parochie.

Lees meer: Neerrepen - St.-Ludgerus